ПЕРСПЕКТИВЫ ИНКЛЮЗИВНОГО ОБРАЗОВАНИЯ

Abstract

Біздің қоғам алдында тұр өткір проблемасы тарту біздің отандастарымыздың бар кейбір ерекшеліктері жеке даму социум, мəселе олардың белсенді бейімдеу, əлеуметтендіру жəне дамыту шеңберінде қоғамның жəне қоғам игілігі үшін. Қазіргі заманғы азаматтық қоғам барлық өз мүшелерін түрлі қызмет түрлеріне белсенді тартпай, əрбір жеке адамның құқықтары мен бостандықтарын құрметтей отырып, қауіпсіздіктің, бостандықтың жəне тең құқықтықтың қажетті кепілдіктерін қамтамасыз етпей мүмкін емес. Бұл мақалада Қазақстанда инклюзивті білім берудің перпективаларын қарастырамыз. Бұл мəселе біздің əлеуметтік ортаға белгілі бір физикалық кемшіліктері бар адамдарды тарту жөніндегі қызметте ерекше өзекті болып отыр. Мүгедек ұғымы бастапқыда зиянсыз, біз бұл адамдарға өздері сенетін толық емес кешенді жазамыз. Олар үшін оқуда, дамытуда, спортпен шұғылдануда көптеген мүмкіндіктер жабылды. Қатардағы адамдардың мүгедектерге деген қарым-қатынасы түсінікпен жəне ақылмен ерекшеленеді. Біздің қоғамда бұл қарым-қатынас бала кезінен бастап дамиды. Перед нашим обществом стоит острейшая проблема вовлечения наших сограждан, имеющих некоторые особенности физического развития в социум, проблема их активной адаптации, социализации и развития в рамках общества и на благо общества. Современное гражданское общество невозможно без активного вовлечения всех своих членов в различные виды деятельности, уважения прав и свобод каждого отдельного человека, обеспечения необходимых гарантий безопасности, свободы и равноправия. В данной статье рассмотрим перпективы инклюзивного образования в Казахстане. Особенно актуально этот вопрос проявляется в деятельности по вовлечению людей, имеющих определённые физические недостатки в нашу социальную среду. Понятие инвалид изначально ущербно, мы приписываем этим людям комплекс неполноценности, в который они сами начинают верить. Для них закрыты многие возможности в учёбе, развитии, занятиях спортом. Отношение рядовых людей к инвалидам отличается предвзятостью и предрассудками. Причём в нашем обществе данное отношение культивируется ещё с детского возраста. Оur society faces the most acute problem of involving our fellow citizens who have some peculiarities of physical development in society, the problem of their active adaptation, socialization and development within the society and for the benefit of society. Modern civil society is impossible without the active involvement of all its members in various activities, respect for the rights and freedoms of each individual, ensuring the necessary guarantees of security, freedom and equality. In this article we consider the prospects of inclusive education in Kazakhstan. This issue is particularly relevant in the activities of involving people with certain physical disabilities in our social environment. The concept of a disabled person is inherently flawed, and we attribute to these people an inferiority complex that they themselves begin to believe in. Many opportunities in education, development and sports are closed for them. The attitude of ordinary people to persons with disabilities is biased and prejudiced. And in our society this attitude is cultivated since childhood.